In de tuin van het Provinciehuis staat een bescheiden monument voor een bijna bovenmenselijke combinatie van moed: morele, fysieke én vitale moed. Een monument voor twaalf Brabantse burgemeesters, die weigerden het hoofd te buigen voor de Duitse bezetter. Elf van hen moesten dat met hun leven bekopen. Ze werden gearresteerd en gedeporteerd naar concentratiekampen, of geëxecuteerd. Slechts één overleefde. Verderop zijn verhaal.