Het einde van de achttiende eeuw was het tijdperk van de revoluties en bracht grote politieke omwentelingen met zich mee. In Nederland was er de strijd tussen de patriotten en de prinsgezinden tussen 1780-1787 en later het ontstaan van de Bataafse republiek in 1795. Hierbij raakte Nederland steeds meer onder Franse invloed, een proces dat zijn hoogtepunten bereikte met de oprichting van de monarchie van Lodewijk Napoleon (1806-1810) en later toen het Nederlands grondgebied werd ingelijfd als Frans departement (1810-1813). Al deze veranderingen hadden grote invloed op hoe het land bestuurd werd. Maar waar veel bekend is over wat deze veranderingen inhielden voor Nederland zelf, is minder bekend dat deze politieke transformaties ook enorme impact hadden het bestuur van de koloniën. Een persoon die dit in levenden lijve meemaakte was Petrus Gerardus van Overstraten. Geboren in Bergen op Zoom in 1755, vertrok hij al snel na het afronden van zijn studie rechten richting Indië. Daar zou hij opklimmen tot de hoogste regionen van de macht en uiteindelijk komen te overlijden in 1801.
