Deelnemers hoorden dit verhaal op de lokale radio, en de vraag was wat het woord aan het einde van het verhaal betekende. Meer informatie vind je op de website van ’n Lutske Brabants.
Het verhaal
Ik eb nog vrinde nāen vriendinne die ik al ken vanaf de tijd damme same nāin de bewaarschool zate. As me bij mekare komme, ƩƩl onregelmateg regelmateg, dan game kaarte. Omdebeurt mag dan iemand uitmake waffer spel me gaan speule; Jokere, rikke, artejage, toepe, āt mak nie uit.Ā
Me speule fannetiek, mĆØ sente nāen stuivers, mar ebbe veral altijd de gròòtste leut. Nou zouwe me wir bij mekare komme, mar Els kon nie komme nāen da zou welles wa langer kenne gaan dure, want ze moes vor dār moeder zurrege todasse ān plekske vor dār adde gevonde nāin verpleegāuis.Ā
Wa nou? Nie kaarte nāof iemand zoeke die in kon valle.Ā
In de kaart-epp op onze tillefoons wier druk gespikkeleerd over ān verlòòpege nāopvolleger.Ā
Ik zee:, āāt kan me nie schille wie āt wor, as āt Arrie mar nie is. Die ken nie tege zān verlies, wil kost wa kost winne. En dār wor gezeed dattie dĆØĆØrom nogal ās aarzak spult.ā
Aarzak speule vinden we in Midden- en Oost-Brabant terug als haorzak speule en hòrzak speule. We hebben dus te maken met een woord dat oorspronkelijk een h had, maar het heeft niets te maken met het haar op ons hoofd en ook niets met een zak. Het woord haar komt hier van het Middelnederlands hader, dat ātwistā betekent, en zak is een vervorming van zaak. Zo komen we op een betekenis ātwistzaakā, dat zich later ontwikkelde tot āvals spelā. Aarzak speule betekent dus: valsspelen.