324. aachtkaanteg

Dit verhaal was een onderdeel van het dialectspel Bij wijze van… za’k mar zegge.

Deelnemers hoorden dit verhaal op de lokale radio, en de vraag was wat het woord aan het einde van het verhaal betekende. Meer informatie vind je op de website van ’n Lutske Brabants.

Het verhaal

Goejendag, beste meense. 

Ed ’n goeje vekaansie gad of motte nog meej vekaansie? Bij mèèn is ’t ammel wir goed gegaon, or. Mar da’s netuurlek aaltij wir mar afwaachte n’ej. 

Wij gaon aaltij meej z’n aachte, vier stellekes. En as me jinmaol op weg zèèn dan is ’r gin völtje mir aon de lucht. Mar van te vurre… 

We motte uiteraord jirst uitmaoke waor we nortoe gaon. En da d’is nog nie zoow makkelek. D’n jeene wul nor Frankrèèk, nor de Middellaanse Zeej. D’n aandere wul waandele in de baarege. Wir n’n aandere wul kultuur snuive, die wul nor muuzeejems en zoow. En d’r is ’r ok jinne, die wul naor ’n pretpaarek. 

Toch zèèn we ’t meej zeuve van de aacht meense nogal gaauw sjeens meej mekaore. Aljeen Arjaon van oons Merie, die wul nogal ’s moeilek doen. Witte, da d’is nogal ’ne… aachtkaantege.

Jouw verhaal telt ook!

Deel het met ons en help Erfgoed Brabant Verhalen groeien!

Periodes