Deelnemers hoorden dit verhaal op de lokale radio, en de vraag was wat het woord aan het einde van het verhaal betekende. Meer informatie vind je op de website van ’n Lutske Brabants.
Het verhaal
Wâ’k woj zegge:
Lâtst ware we ’n wiekènd weg, nie zô wied mâ we ware d’r iefkus uut en dè was ’t vörnamste. Dor gong ’t ons um.
We hân hartstikke moj wèèr, ’t huuske op de kemping was ook goed dus wâ won we nog meer.
’s Òvends was d’r alt wâ te doen en ’t duurde dan ok nie lang of we leerde ’n aander stel kenne. Dieje mins viste net as die van ons en de blage ware ien dezelde lèèftied, âlleen mi hor hâ’k wâ moeite, dè vrômes was me toch gruts.
