Deelnemers hoorden dit verhaal op de lokale radio, en de vraag was wat het woord aan het einde van het verhaal betekende. Meer informatie vind je op de website van ’n Lutske Brabants.
Het verhaal
Wâ’k woj zegge:
Niemèr thuus
Ze schufele ien
‘n vrèmde ruumte
schaduwe krupe ien mure
beeld ien spiegel
zuukt herkenning
opgeslage woorde
gezichte as ien mist
monde gedwonge tot ète
opene zonder verzet
wegwerpluiers
make iefkes ruumte
vur ‘n mitgebricht boeket
‘n kiend komt zingend binne
daansende krulle
versiere iefkesde zaal
schaduwe krupe uut mure
iefkes wordt de mins wakker, iefkes…
iefkes: ’n kort moment
