Deelnemers hoorden dit verhaal op de lokale radio, en de vraag was wat het woord aan het einde van het verhaal betekende. Meer informatie vind je op de website van ’n Lutske Brabants.
Het verhaal
Hallo, daor zen we wir.
Gullie wit onderhand wèl vort dè’k van boerrekomaf ben. De miste aauw Brabanders van vandaag d’n dag zen dè denkelijk. Mi diejen boerrenaachtergrond is niks mis. Ik heb daor zèlfs over geschreeve in ’n Getùigenis op de site van Brabants Èrfgoed. Daor kunde leeze hoew ‘t 75 jaor geleeje toegonk op ons keutereij op de hèij. Hoe gewoon ’t waar dè ge ès klèin jong mee in de burries moest in ’t boerewèrk. Gèire of nooi, ge hat gin keus; ge wiert mee ingespanne èn gongy òn de slag. Zoo han oew aauw’ùi dè ok gemoete.
Ik zaat nog op de lager school toen ik op m’ne vrije woenzegemiddeg al ès klèine voerman mi ’t pèrd òn ’t wèrk moes. Ik weet nog hoe ik ès kleine lapes d’r gruts op gonk. Dè’k dè al kos!
D’r waren ummers ok boerrejong worvan ze zinne: d’r velt nie mi eeren of te egge.
