Deelnemers hoorden dit verhaal op de lokale radio, en de vraag was wat het woord aan het einde van het verhaal betekende. Meer informatie vind je op de website van ’n Lutske Brabants.
Het verhaal
’t Was ’n hele veraandering toen we vör wâ jaore terug gonge verhuze. We wonde ien ’n nèèje wijk, ’n rèj van twelf en aachter ’t huus hân we ’n klèn mâ dan ok ’n echt klèn höfke. Dè huus wâ we now hân gekôcht was twee onder een kap en unnen hof we keke onze ogen uut, toch zeker zô’n honderd twintig mèter diep. ’t Urste jaor kwaam ’t d’r nie van mâ ’t twedde jaor hân we unne moestuin. We tulde ‘r van alles en de hele familie aat ‘r ok van mî. ’t Liefst hân ze dè ’t ien ’n plastiek tas klaor stond en dè ze zelf nie hoefde te plukke want dan krege ze vuul haand, over vuul haand gesprôke? Ik weet nog goed hoe mien haand d’r uutzage toen ik vör d’n urste keer krote klaor miek.
