Deelnemers hoorden dit verhaal op de lokale radio, en de vraag was wat het woord aan het einde van het verhaal betekende. Meer informatie vind je op de website van ’n Lutske Brabants.
Het verhaal
Wor ik m’n aaige nou druk over maok, nou ‘r overal kerreke geslote worre, wor ze zallen blééve meej diej bildjes diej alle jaoren in de kèrststal hebben gestaon. Wor zovvel mensen, van jong toew oud, meskien wel meer dan honderd of twihonderd jaor mi diej Korsdaog henne zèn komme kééke.
Toen ik ‘r vleejaor e stel be de kringloap te koap zaog staon, toen heb ‘t ‘r foto’s van gemaokt, want eigelijk verskoat ik ervan, dä diej daor äs e sôrt geloofsafval te koap wieren aongeboje.
In m’ne slaop heb ik ‘r zèllefs nog van gedrômd, dä ik een van diej bildjes wos. En veronderstelt nou ‘s, dä ik bevurbild zo’nen ezel of zo’nen hèrder geweest wos, en nou hier te koap in de kringloap of erregend op ’n rômmelmärt.
Ok al wos ik dan mär van gips gemaokt en wellicht oùwer geworre dan dur diej duujzende kerkgangers bewonderd, d’r staode dan wezeloos te koap tussen andere rômmel.
Is Kèrsmus dan nie meer geweest äsof ’t ommel mär e sprookje wos? Dan vuult dä toch of me iejt aafgenommen is, äs of ôk den himmel mär e verzinsel is? Ik heb ‘r meej te doewn, meej al diej aafgedankte bilden en bildjes. Wor zèn ze’r meej gebleven? Staon ze wellicht zo mär erregend vergééten op ‘nne zolder, onder de spinnewebbe of dik onder de stôbber?
