Deelnemers hoorden dit verhaal op de lokale radio, en de vraag was wat het woord aan het einde van het verhaal betekende. Meer informatie vind je op de website van ’n Lutske Brabants.
Het verhaal
Ik wil oe alvast ’n goei neij jaor wense! Veul heil èn zeege vur al ons luisteraars in 2026. Dè ge ons nog lang meugt heure; dan zen wij d’r èiges ok nog.
Deeze keer hakket ’s gèire gehad oover ons moeder. Ze ister allang nie mer, mar ik denk nog dikzat òn heur. Wè hi dè minske wè afgesjouwd! Onze vòdder kos op dè keuterijke van ons nie thuis bleijve. Dè gedoentje op ’n por buunder grond van gin kloote wèrd brocht te wèinig op. Daor kosse we nie van bestaon. Dùrrum gonk onze vòdder in’t verzet.., ’t grondverzet. Hij gonk sleuve spaoie vur de Plien, heel kaoi wèrk. Ons moeder èn de jong moesse de boerderij bedissele. Dè kwaamp natuurlijk vur ’t grótste deel op ons moen neer. Ze zùrgde vur alles: de koei, ’t pèrd, ons vèrke, de henne, de jong èn d’re mins. Ze hiel ok nog d’n hof bij. Ja ons moen waar ècht ’t heud van ons huishaauwe.
