Deelnemers hoorden dit verhaal op de lokale radio, en de vraag was wat het woord aan het einde van het verhaal betekende. Meer informatie vind je op de website van ’n Lutske Brabants.
Het verhaal
Lâtst was d’r kermis bej ons ien de buurt en wej hân de klènkiender belôfd um d’r sondagsmiddags hien te gaon want dan sliep ’t stel, drie ien getal, toch bej ons. D’n oudste, Hans ’n keltje van tien haj al de kortingbunnekes al uut de kermiskraant geknipt, zien zakgeld al geteld en uutgerèkend wât ie d’r mit kos doen.
Ok haj al zô’n keer of tien gevraogd of ie ok van ons nog wâ kreeg. Sondagmerge, hej haj de tôffel al gedekt, thee vör ons gezet en ging uut zien ège, toen we mit ’t ète klaor ware de tôffel wer afrume. Iedere keer heurden ik ‘m zegge: “En oma kan ik nie goed helpe?”
Nô d’n afwas kwaam de ondertusse bekende vraog: “En oma krieg ik now kermisgeld?”
“Now menneke ge het zo goed geholpe hier hedde van oma tien euro vör de kermis” en ik goef ‘m ’n briefke van tien euro. Hej glundere mit zien hele snuut. Toen miene mins en ik lâtter op de merge ân de koffie zate vertelden ik ‘m dè ik Hans tien euro haj gegève en dèt ie zo goed haj geholpe.
Miene mins schoot ien de lach en zeij: “Mien het ie ok al zo goed geholpe gister en ‘m dèt ie ger kermisgeld haj ik heb ‘m ok tien euro gegève, now het ie dus dubbel de smiecht.”
