Deelnemers hoorden dit verhaal op de lokale radio, en de vraag was wat het woord aan het einde van het verhaal betekende. Meer informatie vind je op de website van ’n Lutske Brabants.
Het verhaal
Goejendag, beste meense. ’t Vurjaor is al laank en brjeed begonne. Edde göllie ok al last van lentekriebels?
Oons moeder moes, meej vèèf kienders, nogal ’s gollepe worre in ’t uisouwe. Da was in dieje tèèd jeel gewoon. En de ullep kwaam dan aaltij van oons, de kienders.
Alle soorte uisouweleke kerwaajkes moesse wij opknappe. Matte kloppe, schoene poetse, de was op’ange, de was gaauw binnenaole a’t reegende, saoves waoter uit de put scheppe vur de vollegende morrege, aarte en bwoone plukke in de n’of, aarte pelle, bwoone raanke, van alles.
En oons moeder ad dikkels wèèneg geduld. Dan moes ’t jeen en aander op stel en sprong gebeure. Mar da kwaam nie aaltij geleege. Dan gebeurde n’t wel ’s da wij zeeje: ‘Nouw ben ik nog effekes meej wa d’aanders bizzeg, or moeder… sebiet.
