357. grèij

Dit verhaal was een onderdeel van het dialectspel Bij wijze van… za’k mar zegge.

Deelnemers hoorden dit verhaal op de lokale radio, en de vraag was wat het woord aan het einde van het verhaal betekende. Meer informatie vind je op de website van ’n Lutske Brabants.

Het verhaal

Hallo, hallo, ’t mènneke van de radio…

Mèij is vur ons de schónste mònd van gelijk. As de zon dan wil schijne en d’r is nie te veul  wend dan doen ons Bèt èn ik d’r same tussenùit en fietse lèkker ’n èind in de rondte. Wij hen gruwelijk geluk mi de fietsmeugelekheedes in ons buurt. We kunne de Heezikse bossen in of nor de Steeg Nor ’t Wéépes, of dur ’t Woud of over de Dungese dijkskes nor Gèssel of langs de knaal of dur Bosch broek nor D’n Bosch, of via de Hoghèij, Vinkeloord èn d’n Èikenbùrgt nor Rósmòlle of de Maos. 

Èn witte wè zó fijn is op de fiets: ge hurt de veugelkes, ge ziet èn rùikt ’t vurjaor in alterande variasie: mèijdorre, wilde reuskes, vlier, kamperfoelie…’t Kan nie op! Ge wordt ‘r vrolijk af. ’t is allemòl van dè schón jong fris grèij.  

Jouw verhaal telt ook!

Deel het met ons en help Erfgoed Brabant Verhalen groeien!

Periodes