Deelnemers hoorden dit verhaal op de lokale radio, en de vraag was wat het woord aan het einde van het verhaal betekende. Meer informatie vind je op de website van ’n Lutske Brabants.
Het verhaal
Unne goeien dag
Van de week ha de ons ’t op de heupe èn dan kund’oew èigen ’t beste mar gedeisd haauwe. Ik schoof gaauw de kamer ùit èn kroop aachter m’ne komploeter. Zoo waar ik mooi onder de voewt ùit, docht ik, mar tjuu toch, daor gonk de tillefoon. ’t Waar de mins van de reegenton, kwaamp ons Bèt mèlde. Of ik ze kos kommen ophaole. Ikke nor Gimmende. Alles ingelaoie èn afgereekend. Kom ik thaus, paast de voewt hillemòl nie onder de ton/ Tommenog kan’k wir trug. Hi dieje lapus men de verkeerde voewt meegegeeve. Ha’k dè toch eer gekontroleerd.
Kom ik daor in Gimmende òngegreenze mi m’n ton èn laoi ’t grèij meepesant ùit. Zi de verkooper: “Daor mekeert niks òn.” Hij drèijt de voewt um èn de ton paast persies. Ik doe mi ‘ne rooie kop weg en roep nog: “Makt ‘r gin praot over!” Mar d’r zen d’r alt die d’re kop nie kunne haauwe. Gerdjuu, ik heur de ons dalijk al: “Wènne lózzie!”
