Deelnemers hoorden dit verhaal op de lokale radio, en de vraag was wat het woord aan het einde van het verhaal betekende. Meer informatie vind je op de website van ’n Lutske Brabants.
Het verhaal
Hoi, ik kwaam wir ’s efkes buurte
Op onzen aauwer zón we vort ted zat moete hebbe, mar toch ziede nog veul van die aauw krùiers die gejaagd dur d’r leste daag gòn. Daor wille wij nie òn mee doen. Wij laoten ons èige nie mer opnèije èn doen d’r onzen tijd over.
Wij fietse gèire nor ons Bos terras èn leeze daor op ons gemak de krante die we thau nie hebbe. Ons kefee hi de Volkskrant, NRC, Trouw èn de Tillegraaf. ’t BD hen we èiges al zestig jaor. Ons Bèt èn ikke zitten ’t bij ’n lèkker bèkske rustig te bekeijke. Ikke de krante èn ons beeter helft ’t volk. De ons heeget òn ’n hèndje um ’t òn te legge mi alterand vrimd volk èn dan moete ze ’s heure. Dan klinkt medam in inne keer ès de kunnegin van de Kaninefate.
Ik doe mar krèk of ik niks heur, mar eigelijk kan ik niet teege dè gruts gesèmmel.
