371. ‘t zal t’m nog dun deur z’n broekske gaan 

Dit verhaal was een onderdeel van het dialectspel Bij wijze van… za’k mar zegge.

Deelnemers hoorden dit verhaal op de lokale radio, en de vraag was wat het woord aan het einde van het verhaal betekende. Meer informatie vind je op de website van ’n Lutske Brabants.

Het verhaal

‘t Zal t’m nog dun deur z’n broekske gaan 

Pieter edden uis gekocht. Nou, uis…uske. Nou, uske….krotje. IJ is arstikke gròòts. ‘’t Was ’n lotje n’uit de loterij’, zeetie. ‘Zoiets komde mar ééne keer tege.’
Dèèr attie gelijk in. Da d’uske sting al ’n ééle tijd te kòòp en agge d’r mar nar keek dan wist ’t al: ier ware twee of, nog liever, zeker vier rechter’ande nòòdeg. ‘Ik gaan ’t éélemaal zellef verbouwe’, zeetie. Wij knikte, mar zeeje mar niks, want ij was zo entoesjast. Toentie weg was addeme n’t ‘r nog over. Ach, die Pieter. IJ è d’eerder twee linker’ande, gin bouwervaring en is ’n eiken’oute van è’k me jou dèèr. ’t Zal t’m nog dun deur z’n broekske gaan. 

Jouw verhaal telt ook!

Deel het met ons en help Erfgoed Brabant Verhalen groeien!

Periodes