“Toen ons mam stierf werd ze bijgezet in het graf van ons pap. Op de steen wilden wij deze mooie foto van het verliefde stel plaatsen, omdat ze daar zo zielsgelukkig samen opstaan. Tante Nelleke, het jongste zusje van ons mam, vertelde toen het bijzondere verhaal achter deze foto.”
Mietje van de Mortel (1934-2022) groeide op aan de Griendtsveenseweg in de Zeilberg. Haar vader, Willem van de Mortel, was hier de uitbater van Café de Peelbloem. In het café ontmoette ze Piet Manders (1924-1975), die als cafézanger geregeld langskwam. Tot ongenoegen van haar vader hadden de twee een hele goede klik. “Opa had nogal wat bedenkingen bij deze jongen. Hij was vierentwintig en ons mam pas veertien. Ons pap kwam ook nog uit de Sint-Jozef(parochie), de ‘verkeerde kant van het spoor’ en miste een been. Daar kon weinig goeds van komen want hij zou ook geen geld in het laatje kunnen brengen. Ons mam zei toen voor de grap: ‘kom maar terug als ik achttien ben’.”
Ze bleven elkaar toch gewoon zien. Als Mietje aan het werk was kwam Piet geregeld stiekem langs. Mietjes jongste zusje Nelleke zag dat de twee elkaar erg graag zagen en deed haar best om haar zus te helpen. “Met Deurne kermis smeedde ze met Piet een plannetje. Toen ons mam ongeveer zestien moet zijn geweest, stelde Nelleke voor om te gaan fietsen. Toen ze bij de cafézaal van Piet Bekkers aankwamen, stond ons pap te wachten. In de danszaal konden ze rustig samen dansen. Nelleke ging ondertussen even bij tante Lien op bezoek tot de tortelduifjes klaar waren.”
Dit mooie plan ging echter bijna mis. “De fotograaf die op de kermis foto’s maakte, fotografeerde die avond ook in de zaal. Deze foto’s werden de volgende dag in de etalage van de snoepwinkel van Nölleke Sep uitgestald zodat de verliefde stelletjes deze kochten. Paniek, paniek, want opa en oma mochten deze foto niet te zien krijgen. Met het zondagsgeld van ons mam werd Nelleke de volgende ochtend in alle vroegte naar de winkel gestuurd om de foto te kopen. Ons mam heeft de foto toen tussen de plankenwand van haar slaapkamer bewaard.”
“Toen ons mam achttien was, mocht ons pap inmiddels binnen komen bij de familie van de Mortel. Nog altijd had opa geen hoge dunk van hem op, maar hij bleek zich enorm vergist te hebben. Ons pap deed alles om de familie voor zich te winnen en veroverde ook hun harten.”
Op 27 april 1957 trouwden Piet en Mietje Manders voor de wet en op 8 mei voor de kerk. Toen kon de foto uit de slaapkamerwand tevoorschijn komen. “We kenden de foto maar al te goed, maar van het verhaal hadden we nog nooit gehoord. Een mooi jong stel dat stiekem heeft gedanst.”
Piet en Mietje hebben samen zes kinderen gekregen en zijn bij elkaar gebleven tot zijn overlijden in 1975. Mietje is nooit hertrouwd. Nu dansen ze in hun graf verder.
