Henk Willemse (1915-1958) werd geboren in Oss op 4 oktober 1915. Hij was zeer geïnteresseerd in (schilder)kunst, architectuur en vormgeving en bleek zelf een veelzijdig kunstenaar: tekenen, schilderen, grafisch ontwerpen, illustreren, (dicht)teksten en fotograferen.
Talentvol illustrator
Al vroeg kwam zijn talent naar boven. Zo schilderde hij op jonge leeftijd een lange houten tuinschutting bij zijn geboortehuis met een landschap van Oss. Daarnaast illustreerde hij vele feestgidsen ter gelegenheid van bruiloften en andere festiviteiten, welke hij ook nog voorzag van liedteksten. Die illustraties kleurde hij met de hand in.
Eind jaren ‘30 vertrok hij naar Den Bosch, waar hij leraar huisschilderen en decoratie werd aan de LTS, en later ook aan de HTS. In de avonduren volgde hij de Tekenopleiding aan de Katholieke Leergangen in Tilburg. In het pension waar hij woonde leerde hij in 1942 zijn vrouw kennen, Toos de Brouwer, die als telefoniste op het telefoonkantoor in Den Bosch werkte.
Oog voor detail
Elke zaterdag na het lesgeven, ging hij op de fiets naar zijn ouders in Oss, onderweg regelmatig afstappend voor foto’s en tekeningen. De schetsen die hij onderweg maakte, werden later vaak in aquarel uitgewerkt. Naast tekenen, schilderen en teksten schrijven, was hij ook een begenadigd fotograaf, met oog voor sfeer en detail. Op zijn foto’s liet hij het boerenlandschap van die tijd zien. Veel van zijn werk werd tijdens de oorlog ingezet als ruilmiddel, onder andere voor de uitzet.
Getalenteerd ontwerper
Henk was ook een getalenteerd ontwerper van ex-libris. Zijn ontwerpen waren verfijnd, met oog voor detail en werden vaak geprezen vanwege hun originaliteit en vakmanschap. Ze gingen de hele wereld over.
Niet onvermeld mag blijven dat hij talrijke illustraties heeft gemaakt. In tijdschriften, week- en maandbladen stonden zeer regelmatig zijn tekeningen met de voor hem kenmerkende stijl: stippeltjes, bloemetjes, alles heel sierlijk. Talloze geboorte- en verhuiskaartjes heeft hij getekend, evenals huwelijksaankondigingen, diploma’s en oorkondes. Hij ontwierp voor de Landmacht (lepeltjes en glazen), de schoenenindustrie en talloze bedrijven die hun product onder de aandacht wilden brengen.
Ode aan de mens en zijn werk
Halverwege de jaren vijftig werd hij ziek. Lesgeven was niet meer mogelijk, maar zijn leerlingen kwamen hem trouw bezoeken, omdat hij zo’n geliefde en gerespecteerde leraar was. In 1958 overleed hij, toch vrij onverwacht, aan een hersentumor, slechts 42 jaar oud.
Hij heeft veel moois nagelaten en zijn genen gelukkig doorgegeven aan zijn dochters en kleinkinderen. Door zijn vroegtijdig overlijden is het nooit tot een overzicht van zijn werk gekomen. Daar komt nu verandering in. In het najaar van 2026 wordt door zijn familie een expositie voorbereid, met niet alleen zijn werk, maar ook van zijn dochters en verschillende kleinkinderen.
