In 1943 was Ies (Isaak Samuel) Zonneveld (1924-2017) in zijn negentiende levensjaar. Hij had net zijn diploma van de HBS gehaald en was een jongen vol idealen. Hij wilde de wereld verkennen, reizen, mensen ontmoeten en verder studeren. Maar de wereld was in oorlog. De Duitsers hadden Nederland bezet en zijn plannen vielen in duigen. Hij moest kiezen: óf hij zou zich aanmelden voor de Arbeitseinsatz en naar Duitsland worden gestuurd om te werken voor het Groot-Germaanse Rijk, óf hij zou onderduiken. Hij koos voor het laatste. Hij wist dat het gevaarlijk was, maar hij wilde niet bijdragen aan de Duitse oorlogsmachine. Hij vertrok uit zijn ouderlijk huis en begon aan een nieuw leven als onderduiker. Tussen mei en augustus 1943 verbleef hij op onderduikadressen in Noord- en Zuid-Holland. Toen wilde hij niet langer stilzitten en wachten tot de oorlog voorbij was. Hij wilde iets doen om het verzet tegen de bezetter te helpen.
